Krapar & Kini

Hmayil: Part 22
Հմայիլ. բաժին ԻԲ

*Սուրբ Աւետարանս Ղուկասու:1
*Տէրն մեր Յիսուս Քրիստոս:

This Holy Gospel of Luke.1
Our Lord Jesus Christ.

ԵՒ ԷՋ ՚Ի ԿԱՓԱՌնա[յ]ում ՚ի քաղաքն գալիլե­ացւոց՝ և ուս­ուց­անէր զնոսա ՚ի շա­բաթսն: *Եւ զար­ման­ային ընդ վարդ­ապետ­ու­թիւն նորա՝ զի իշ­խան­ու­թեամբ էր բան նորա: *Եւ էր ՚ի ժող­ով­րդեանն այր մի. զոր ունէր այս դիւի պղծոյ. և աղաղ­ակեալ ՚ի ձայն մեծ: *Ասէ՝ թուլ­ացո՛. զի2 կայ՝ մե՛ր և քո՝ յիս­ուս նազօր­եցի. եկիր կոր­ուս­անել3 զմեզ. գիտեմք զքեզ՝ ով ես սուրբդ աստ­ուծոյ: *Սաստ­եաց ՚ի նա յիս­ուս և ասէ՝ պապ­անձ­եաց և ել ՚ի դմանէ. զգետ­նեաց զնա դևն ՚ի միջի անդ. և ել ՚ի նմանէ. և ո՛չ վնաս­եաց նմա: *Եւ եղեն զար­ման­ալիք ՚ի վերայ ամեն­եց­ուն խօսէին ընդ մի­մեանս և ասէին զի՞նչ է բանս այս զի իշ­խան­ու­թեամբ և զօր­ու­թեամբ սաստէ այսոց պղծոց՝ և ել­անեն: *Եւ երթայր հռչակ զնմանէ ընդ ամեն­այն տեղիս շուրջ զգաւ­առ­աւն:  Օգ­նական եղիցի4 ծառ­այիս աստ­ուծոյ (name) ամէն:

And he came down to Capernaum to the city of the Galileans, and was teaching them on the Sabbaths. And they were astonished with his teaching, for his word was with authority. And there was a man in the synagogue, who had the evil spirit of a filthy demon; and he cried out with a great voice. He said, “Let [us] be! What have we to do with you, Jesus of Nazareth?2 You came to destroy us?3 We know who you are, that holy [one] of God.” Jesus rebuked him and said, “Be silent and depart from him.” The demon threw him to the ground there in the midst [of them], and departed from him, and did not harm him at all. And amazement came over everyone, [and] they were speaking with each other and saying, “What is this word? For with authority and power he rebukes the filthy evil spirits, and they depart.” And the report of him went about throughout all the places around that region. Let it be4 helper of this servant of God (name). Amen.

Hmayil Part 22

1 Luke 4:31–37.

2 Reading զի with a question mark, զի՞, as in the Biblical text.

3 Reading կորուսանել with a question mark, կորուսանե՞լ, as in the Biblical text.

4 եղիցի, “let it be” or “it shall be”, is the 3rd person singular form of the verb է, in the subjunctive mood. Here, “it” is presumed to refer to the Gospel, i.e., the Word of God.