Krapar & Kini

Hmayil: Part 21
Հմայիլ. բաժին ԻԱ

*Սուրբ Աւետարանս Մարկոսի:1 *Տէրն մեր Յիսուս Քրիստոս:2

This Holy Gospel of Mark.1 Our Lord Jesus Christ.2

ԵՒ ԸՆԴ ԱՅԳՆ ընդ առաւ­օտն յար­ուց­եալ ել. և գնաց յան­ապատ տեղի և անդ կայր յաղ­օթս:3 *Եւ գնաց զհետ նորա սիմօն՝ և որք ընդ նըմայն էին: *Եւ իբրև գտին զնա. ասեն ցնա թէ ամեն­եքին խնդ­րեն զքեզ: *Եւ ասէ ցնոսա. եկայք, երթ­իցուք և յայլ մօտ­աւոր գիւղ­աքաղ­աքսն՝ զի և անդ քար­ոզ­եցից. զի յայս իսկ եկեալ եմ: *Եւ քար­ոզէր ՚ի ժող­ով­ուրդս նոցա ընդ ամեն­այն գալ­իլ­եացիս. և դևս հանէր: Գայ առ նա բորոտ մի. աղ­աչէր, ՚ի ծունր իջ­անէր4 և ասէր. տէր՝ եթէ կամիս կարօղ ես զիս սրբել: *Իսկ յիս­ուս գթաց­եալ ձգեաց զձեռն. մերձ­եցաւ ՚ի նա՝ և ասէ ցնա. կամի՞մ,5 սրբեաց: *Եւ իբրև ասացն ցնա՝ վաղ­վաղ­ակի գնաց ՚ի նմանէ բոր­ոտ­ու­թիւնն՝ և սրբ­եցաւ: *Օգ­նական եղիցի6 ծառ­այիս աստ­ուծոյ (name) ամէն:7

And at dawn with the morning rising, he went out, and walked to a deserted place, and there he stood in prayer.3 And Simon, and those who were with him, walked after him. And when they found him, they said to him, “Everyone seeks you.” And he said to them, “Come, let us also set out to the other nearby towns, so that I may also preach there, for indeed I have come for this very [thing].” And he preached in their synagogues throughout all Galilee, and was casting out demons. A leper came to him, beseeched [him], kneeled4 and said, “O Lord, if you are willing, you are able to cleanse me.” So Jesus took pity, extended [his] hand, drew [it] near to him, and said to him, “I am willing.5 Be cleansed.” And when he said that to him, the leprosy immediately left him and he was cleansed. Let it be helper of this servant of God (name). Amen.7

Hmayil Part 21

1 Mark 1:35–42.

2 The line ends with Տէրն'', here an abbreviation of one of the typical opening lines of a Gospel reading in the Arme­nian Church, Տէր մեր Յիս­ուս Քրիս­տոս, “Our Lord Jesus Christ.”

3 կայր յաղ­օթս, “(he) prayed”, literally “(he) stood prayer”.

4 ՚ի ծունր իջանէր, “(he) kneeled”, literally “(he) descended to knee”.

5 Reading կամի՞մ without a question mark as կամիմ, “I am willing”, as in the Biblical text.

6 եղիցի, “let it be” or “it shall be”, is the 3rd person singular form of the verb է, in the subjunctive mood. Here, “it” is presumed to refer to the Gospel, i.e., the Word of God.

7 Although no abbreviation marks are present after Օգնական եղիցի, it is presumed that the line ends with the same request as in the next two Gospel passages, Օգ­նական եղիցի ծառ­այիս աստ­ուծոյ (name) ամէն, “Let it be helper of this servant of God (name). Amen.”