Krapar & Kini

Hmayil: Part 20
Հմայիլ. բաժին Ի

*Սուրբ Աւետարանս Մատթէոսի:1
*Տէրն մեր Յիսուս Քրիստոս:

The Holy Gospel of Matthew.1
Our Lord Jesus Christ.

ԵՒ ԵԼԵԱԼ ԱՆՏԻ յիսուսի գնաց ՚ի կող­մանս տիւրոսի և սիդովնի: *Եւ ահա՛ կին մի քան­ան­ացի ՚ի սահ­մանաց անտի նոցա, ելեալ աղ­աղ­ակէր և ասէր. ող­որմ­եաց ինձ տէր՝ որդի դաւթի. դուստր իմ չար­աչա՛ր այս­ահարի: *Եւ նա ո՛չ ետ նմա պատ­աս­խանի: *Եւ մատ­ուց­եալ աշա­կերտքն նորա աղ­աչ­էին զնա և ասէին՝ արձ­ակեա՛ ըզնա զի աղ­աղ­ակէ՛ զհետ մեր: *Նա՛ պատ­աս­խանի ետ և ասէ. ո՛չ ուրեք առ­աք­եցայ եթէ ոչ առ ոչ­խարս կոր­ուս­եալս տանն իս­րայ­ելի: *Եւ նա՛ մատ­ուց­եալ երկիր պագ­անէր2 նմա և ասէր. սէր՝ օգնեա՛ ինձ: *Պատ­աս­խանի ետ նմա և ասէ. ո՛չ է բարւոք առ­նուլ զհաց ման­կանց և ար­կանել շանց: *Եւ նա ասէ՝ այո՛ տէր՝ քանզի և շո՛ւնք կեր­ակրին ՚ի փշրանաց ան­կելոց ՚ի սեղ­անոյ տեառն իւր­եանց: *Յայն­ժամ պատ­աս­խանի ետ նմա յիս­ուս և ասէ. ո՛վ կին դու՝ մեծ են հաւ­ատք քո. եղիցի քեզ որպէս և կամիս: *Եւ բժշ­կեցաւ դուս­տրըն նորա ՚ի նմին ժամու:   Պահ­ապան եղիցի3 ծառ­այիս աստ­ուծոյ (name) ամէն:

And leaving there Jesus went to the coasts of Tyre and Sidon. And behold! a Canaanite woman from their regions there, came out [and] cried and said, “Have mercy on me, O Lord, son of David. My daughter is grievously demon possessed.” And he did not answer her. And the disciples approached him, beseeched him and said, “Dismiss her, for she cries out after us.” He answered and said, “Nowhere was I sent forth, if not to the lost sheep of Israel.” And she approached [and] bowed down2 him, and said, “Lord, help me.” He answered her and said, “It is not right to take the children’s bread and throw [it] to dogs.” And she said, “Yes, Lord, though dogs also are fed by crumbs falling from the table of their own lord.” Then Jesus answered her and said, “Oh! you woman, great is your faith. It shall be for you just as you wish.” And her daughter was healed at that same hour. Let it be3 guardian of this servant of God (name). Amen.

Hmayil Part 20

1 Matt. 15:21–28.

2 երկիր պագանէր, “(he/she) bowed down”, literally “kissed the earth”, is often rendered “worshipped”. It is often written as a single-word verb, երկրպագանեմ.

3 եղիցի, “let it be” or “it shall be”, is the 3rd person singular form of the verb է, in the subjunctive mood. Here, “it” is presumed to refer to the Gospel, i.e., the Word of God.