Krapar & Kini

Hmayil: Part 17
Հմայիլ. բաժին ԺԷ

*Աղօթք նորին Գրիգորի ասացեալ:1

Prayer said by the same Gregory.1

Ընկա՛լ քաղցր­ու­թեամբ տէր աստ­ուած հզօր զդառն­աց­ողիս զաղ­աչանս: Մատիր գթու­թեամբ առ պատ­կառ­եալս դիմօք: Փար­ատեա՛ ամենա­պարգև զամ­ոթ­ական տխր­ու­թիւնս: Բա՛րձ յինէն ող­որմած զանըմ­բեր­ելի ծանր­ու­թիւնս: Ան­ջր­պետեա՛ հնար­աւոր զմահ­ացու կրթ­ու­թիւնս: Աւարեա՛ միշտ յաղ­թօղ զխաբ­ողին հաճ­ու­թիւնս: Բաց­ադրեա՛ վեր­նային զմոլ­ել­ոյն մառ­ախուլ: Կնքեա՛ կեց­ուցիչ՝ զկոր­ուսչին ընթաց­մունս: Ցրուեա՛ ծած­կատես՝ զ[ը]մբըռն­ողին չար գտ­մունս: Խոր­տակեա՛ անք­նին՝ զմարտ­ողին դիմ­եց­մունս: Տեառն­ագրեա՛ քո ան­ուամբդ՝ զլուս­անց­ոյց երդ յար­կիս: Պար­փակեա՛ քո ձեռ­ամբդ` զառ­աստաղ տաճ­արիս: Գծագ­րեա՛ քո ար­եամբդ զմուտ սեմոց սեն­եկիս Կերպ­ացո՛ զքո նշանդ ՚ի հետս ելից մաղթ­ողիս: Ամրացո՛ քո աջովդ զհան­գըստ­եանս խշտիս: Մաք­րես­ցես ՚ի հաղ­բից զծած­կարան ան­կող­նոյս: Պահես­ցես քո կամ­օքդ զտառ­ապեալ անձն հոգոյս: Ան­խար­դախ արաս­ցես զքո շնորհ­եալ շունչ մարմ­նոյս: Կաց­ուս­ցես շըրջ­ափակ զպար զօրուդ երկ­նայնոյ: Կարգ­ես­ցես ՚ի դիմի ընդ դէմ դիւացն դասու: Տո՛ւր հանգ­իստ բեր­կր­ու­թեան՝ մահա­հան­գոյնս նիրհ­ման ՚ի խոր­ու­թեան գիշ­երիս Բարե­խօս­ու­թեամբ և հայց­ուած­ովք սըրբ­ու­հւոյ աստ­ուած­ած­նիդ՝2 և ամեն­այն ընտ­րելոց: Ամ­փոփ­եալ պար­ուրեա զպատ­ուհան տես­ու­թեանց, զգայ­ար­ան­ացս3 իմ­աստից ան­զարհ­ուր­ելի զետեղ­մամբ, ՚ի ծփական խռով­ու­թեանց, կենց­աղ­ական ծբաղ­մանց, անրջ­ական երազոց, խօլ­ակ­անաց ցնորից Յիշա­տակաւ քո յուս­ոյդ, ան­վնաս­ելի պաշտ­պան­եալ՝ և սթափ­եալ վերս­տին ՚ի ննջ­մանէ ծանր­ու­թեանց, ամեն­ազ­գաստ արթն­ու­թեամբ, հոգ­են­որոգ զուարթ­ու­թեամբ, ՚ի քեզ արձան­ացեալ: Զայս ձայն մաղ­թանաց, բուր­մամբ հաւ­ատոց՝ քեզ ամէն­օրհն­եալ թագ­աւոր փառաց, ան­ճառից փառ­աբան­ողաց երկ­նագ­ումար խըմբից եր­գակ­ցեալ՝ յեր­կինս առաքել: Զի դու փառ­աւոր­եալ ես յամեն­այն արար­ածոց յաւիտ­եանս յաւի­տենից. ամէն:

Mighty Lord God, receive with sweetness my embittered entreaties. Draw near with compassion beside my face turned in shame. Giver of All, dispel my shameful sorrow. Merciful One, lift my unbearable heaviness from me. Capable One, cut off my deadly tendencies. Ever-Victorious One, destroy the deceiver’s pleasure in me. Supernal One, dissipate the frenzied one’s haze. Life-Giver, seal closed the destroyer’s courses. Seer of Secrets, scatter the grasper’s evil discoveries. Unfathomable One, crush the combatant one’s tendencies. Make the sign of the Cross with your name [on] the translucent skylight of my dwelling. Enclose with your hand the roof of my temple. Mark with your blood the entrance doorpost of my chamber. Form your Sign on the exit path of this petitioner. Fortify with your right hand the bed frame of my repose. May you cleanse from defilement the cover of my bed. May you keep, through your will, the afflicted self of my soul. May you make unadulterated your breath graciously granted to my body. May you place [around me] a surrounding circle of your heavenly host. May you arrange [them] in front [of me] against the cohort of demons. In the depths of this night, give delightful repose [and] death-like slumber through the intercession and petitions of the holy Bearer of God,2 and all the chosen ones. Cover and enclose, with fearless disposition, the window of sights of my seat3 of intellect, from agitated perturbations, transitory distractions, dream-like visions, [and] senseless delirium. By the recollec¬tion of your hope, [I am] protected unharmable, and awakened again from the heaviness of sleep, with sober alertness [and] soul-renewing cheerfulness, standing firm in you. Sending to heaven this voice of imploration, with the fragrance of faith, to you, all-blessed King of glory, singing together with the ineffable glorifying multitude of the heavenly assemblies. For you are glorified by all creation unto ages of ages. Amen.

Hmayil Part 17

1 The latter half of discourse 12 of St. Gregory of Narek’s Book of Lamentation (Մատեան ողբերգ­ու­թեան).

2 Աստուածածին, a calque of the Greek Θεο­τόκος (Theotokos), literally “Bearer of God”, is typically rendered “Mother of God” (which in Arme­nian is Աստ­ուած­ամայր).

3 զգայարանացս, nom. զգայարան, “sensorium”, is here rendered “seat”. The sensorium, Greek αἱσθητήριον, is the internal organ or instrument of sensation or perception, analogous to the seat of the five senses, the outward sensory organs of the body.